เตรียมกระเป๋าเดินทางโดยไม่สูบบุหรี่: ให้การออกเดินทางสงบ

Introduction

การเตรียมกระเป๋าเดินทางอาจทำให้รู้สึกว่าการสูบบุหรี่เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการ คุณเปิดกระเป๋า คิดถึงสิบอย่างพร้อมกัน เช็กเวลา แล้วจิตใจก็เสนอทางลัดเดิม: สูบบุหรี่สักหน่อยแล้วค่อยทำต่อ มันอาจดูเหมือนว่าบุหรี่ช่วยให้คุณจัดระเบียบได้

แต่ในความเป็นจริงมันไม่ได้ช่วยอะไร มันคือการเดินเข้าสู่ช่วงเวลาที่มีแรงตึง เคลื่อนไหว และงานที่ยังไม่เสร็จ วิธีที่สงบกว่าคือไม่ต่อสู้กับตัวเองในระหว่างเตรียมตัว แต่จัดให้การออกเดินทางมีโครงสร้างเล็กน้อย เพื่อให้บุหรี่ไม่ใช่เครื่องหมายระหว่างงานหนึ่งกับงานถัดไป

ถ้าต้องการให้จังหวะการเริ่มต้นไม่กดดัน ให้ลอง ฐานเล็กๆ ที่ช่วยวางพื้นฐานก่อนเดินต่อ

1) เปลี่ยนการจัดของให้เป็นลำดับสั้นๆ

การจัดกระเป๋าจะดังขึ้นเมื่อรู้สึกว่ามันคือบล็อกความเครียดก้อนเดียว ในสภาพแบบนั้น บุหรี่ดูเหมือนจะเป็นช่วงพัก รางวัล หรือวิธีรับรู้ให้ชัดเจน

แคบงานลง คุณไม่ได้จัดทั้งทริปในคราวเดียว แค่เดินผ่านลำดับสั้นๆ: เสื้อผ้า เอกสาร ที่ชาร์จ ของใช้ส่วนตัว และการเช็กสุดท้าย เมื่อขั้นตอนถัดไปชัด บุหรี่ที่เคยเป็นสัญญาณก็จะสูญเสียแรงไปบ้าง

คุณไม่จำเป็นต้องมีวิธีที่สมบูรณ์แบบ แค่ทำให้ช่วงเวลานั้นรู้สึกเล็กลง

2) เริ่มจากของง่ายที่สุด

จุดเริ่มต้นมักอ่อนแอที่สุด ถ้าคุณเริ่มด้วยการตัดสินใจยาก จิตใจก็อาจลอยไปหาบุหรี่เป็นช่วงพัก

เริ่มจากของง่ายๆ ที่ไม่ต้องคิดมาก เอากระเป๋าออก วางเสื้อผ้าที่ชัดเจน วางที่ชาร์จให้เห็น ใส่เอกสารไว้ที่เดียว สร้างการเคลื่อนไหวโดยไม่ทะเลาะกับตัวเอง

จุดประสงค์ไม่ใช่ความเร็วที่น่าประทับใจ แต่เป็นการให้ร่างกายรู้ว่าการออกเดินทางเริ่มต้นแล้ว เมื่อการเคลื่อนไหวเกิดขึ้น บุหรี่ก็จะไม่กลายเป็นก้าวแรกที่แท้จริง

3) รักษาช่วงพักของคุณ แต่ให้มันเป็นส่วนหนึ่งของการเตรียมเดินทาง

หลายคนไม่ได้คิดถึงบุหรี่เท่าความรู้สึกรอบๆ มัน: ช่วงพัก ลมหายใจสั้นๆ การรีเซ็ตเล็กๆ ระหว่างงาน

คุณยังสามารถรักษาส่วนนั้นโดยไม่ต้องสูบบุหรี่ เทน้ำ ดื่มน้ำ ล้างมือ ยืนริมหน้าต่างสักนาที พับเสื้อหนึ่งตัวอย่างพิถีพิถัน เช็กสภาพอากาศ และวางหนังสือเดินทางกลับที่เดิม

นี่ไม่ใช่การหลอกตัวเอง แต่มันคือการทำจริงๆ ให้ช่วงพักเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการออกเดินทาง ถ้าความรู้สึกเดิมผูกกับกาแฟหรือภาพเดิมๆ ลองดูแนวคิดจาก กาแฟที่ไม่ผูกกับบุหรี่ เพื่อให้ช่วงพักยังสงบแต่ไม่ได้ขึ้นกับบุหรี่ คุณยังได้เวลาหยุดพัก แต่อยู่ใต้หน้าที่ของการเตรียมเดินทาง ไม่ใช่ก้อนเก่าของบุหรี่

4) มองนาทีสุดท้ายนิดก่อนออกเดินทาง

ตัวกระตุ้นที่พบบ่อยคือช่วงที่แทบพร้อมแล้ว กระเป๋าจัด รองเท้าใส่ และมีช่องว่างเล็กๆ ก่อนจะออกจากประตู ช่องว่างนั้นทำให้รู้สึกว่าเป็นโอกาสสุดท้ายจะสูบบุหรี่

เปลี่ยนชื่อมัน: นี่ไม่ใช่ช่วงสุดท้ายของบุหรี่ แต่มันคือช่วงที่กำลังก้าวออกจากบ้าน

ให้มันมีงานชัดๆ: หยิบกระเป๋า เช็กกุญแจ เช็กกระเป๋าสตางค์ เอาน้ำติดมือ ล็อกประตู

การก้าวออกจริงๆ จึงทำงานได้ดีกว่าการถกเถียงในใจ เมื่อร่างกายเริ่มเดินออกไป แรงกระตุ้นเลยมีพื้นที่น้อยลงที่จะกลายเป็นพิธีกรรม

5) ถ้าความกระวนกระวายมา ให้การเคลื่อนไหวยังคงเป็นกิจวัตรที่ใช้งานได้

ความกระวนกระวายเป็นเรื่องปกติก่อนเดินทาง ปัญหาไม่ใช่การเคลื่อนไหวเอง แต่เป็นการเคลื่อนไหวที่ไร้จุดหมายและวนอยู่รอบเส้นทางเก่า

ให้ความเคลื่อนไหวยังเชื่อมโยงกับทริป เดินไปหยิบถุงเท้า ใส่ของใช้ในกระเป๋า เลื่อนกระเป๋าให้ใกล้ประตู เช็กกระเป๋าเสื้อ และวางแก้วน้ำที่อ่าง การเคลื่อนไหวที่เป็นประโยชน์ให้พลังงานประสาทนั้นได้ไปที่อื่นโดยไม่เลี้ยงดูนิสัยเก่า

คุณไม่ได้พยายามจะสงบสุดๆ แค่ให้แรงกระตุ้นยังผูกกับงานจริงๆ

6) ถ้าคุณสูบบุหรี่ไปแล้วระหว่างจัดของ

นั่นไม่ได้หมายความว่าทริปพังหรือวันที่คุณวางแผนล้มเหลว แต่มันแค่บอกว่าลิงก์เก่ายังทำงานอยู่

เก็บการแก้ไขไว้เล็กๆ อย่าล้อมแผนทั้งหมดในหัว แค่เดินหน้าต่อด้วยลำดับที่ชัดกว่า

รวบเอกสารไว้ด้วยกัน เติมน้ำในขวด และทำทีละขั้นตอนปฏิบัติจริงต่อไป การตอบสนองที่สงบมักทรงพลังกว่า

สรุปอย่างสงบ

การเตรียมกระเป๋าไม่จำเป็นต้องหมุนไปรอบบุหรี่ ความกดดันส่วนใหญ่เกิดจากงานยังไม่เสร็จ การตัดสินใจเล็กๆ และความรู้สึกการเปลี่ยนผ่าน

เมื่อคุณทำให้การออกเดินทางชัดเจน รักษาช่วงพักให้ใช้งานได้ และให้ช่วงนาทีสุดท้ายมีงานที่ชัดเจน ใจจะรู้ว่าคุณยังเดินหน้าอยู่ ถ้ารู้สึกว่าอยากยืนยันว่าจะไม่เสียความก้าวหน้า ให้ลองดู การปกป้องความก้าวหน้า แล้วคุณจะเห็นว่าคุณยังออกเดินทาง ถึงที่หมาย และท่องเที่ยวต่อไปได้ โดยไม่ต้องให้บุหรี่จัดการการเดินทางนั้น