มือของฉันต้องการอะไรบางอย่าง: ตัวเลือกที่สงบและเหมาะสำหรับผู้ใหญ่ที่ไม่รู้สึกแปลกประหลาด

บทนำ: มือเอื้อมก่อนที่สมองจะตัดสินใจ

บางครั้งความอยากไม่ได้เป็นแค่ความคิด แต่มันคือการเคลื่อนไหว มือของคุณรู้เส้นทางไปหาบุหรี่ก่อนที่คุณจะรู้สึกอะไรชัดเจน นั่นไม่ได้หมายความว่าคุณอ่อนแอ แต่มันหมายความว่านิสัยนั้นอยู่ในร่างกาย ไม่ใช่แค่ในหัว

คุณไม่จำเป็นต้องต่อสู้กับมือของตัวเอง คุณสามารถหลีกเลี่ยงนิสัยเก่าได้โดยให้มือของคุณมีตัวเลือกที่สงบและเหมาะสำหรับผู้ใหญ่ ซึ่งรู้สึกเป็นธรรมชาติและไม่หวือหวา ไม่มีลูกเล่น ไม่มีของเล่นสำหรับเด็ก มีเพียงการกระทำและวัตถุเรียบง่ายที่ให้มือของคุณทำท่าทางที่คุ้นเคยโดยไม่มีบุหรี่

ด้านล่างนี้คือวิธีปฏิบัติที่เป็นรูปธรรมโดยไม่กดดัน

ขั้นตอนที่ 1: ตั้งชื่อช่วงเวลาที่มืออยากทำ

ความอยากมือมักเกี่ยวข้องกับช่วงเวลาที่ชัดเจน ไม่ใช่ตลอดทั้งวัน เลือกช่วงเวลาที่รู้สึกเป็นอัตโนมัติที่สุด:

• ทันทีที่คุณนั่งดื่มกาแฟ
• วินาทีที่คุณทำงานเสร็จและเอนหลัง
• ช่วงเวลาที่คุณออกไปสูดอากาศข้างนอก

ตั้งชื่อช่วงเวลาเดียว นี่ไม่ใช่แผนสำหรับทุกความอยาก แต่มันคือการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ เฉพาะเจาะจงที่สอนมือของคุณให้มีค่าเริ่มต้นใหม่

ถ้าช่วยได้ คุณสามารถวางแผนช่วงเวลาหลักของคุณก่อนใน แผนที่ตัวกระตุ้นการสูบ ทำให้เรียบง่าย: หนึ่งหรือสองช่วงเวลาก็เพียงพอ

ขั้นตอนที่ 2: เลือกตัวเลือกที่เหมาะสำหรับผู้ใหญ่

ตัวเลือกนั้นควรมีคุณสมบัติสามข้อ: เหมาะกับสถานการณ์ของคุณ รู้สึกปกติ และให้มือของคุณมีการกระทำเล็กๆ ให้ทำ นี่คือตัวเลือกที่มักรู้สึกสงบและเหมาะสำหรับผู้ใหญ่:

• ปากกาหรือดินสอกดที่คุณกดแล้ววางลงได้
• พวงกุญแจเรียบที่คุณหมุนในนิ้วได้
• สมุดบันทึกเล็กๆ ที่คุณเปิด เขียนคำหนึ่งคำ แล้วปิด
• ถ้วยน้ำอุ่นที่คุณถือด้วยมือทั้งสองข้างสักพัก

หลีกเลี่ยงสิ่งที่รู้สึกเหมือนการแสดง คุณไม่ได้พยายามเบี่ยงเบนความสนใจ แต่คุณกำลังให้มือของคุณมีที่ลงอย่างเงียบๆ ที่เหมาะกับชีวิตจริงของคุณ

ขั้นตอนที่ 3: สร้าง “สถานีมือ” หนึ่งจุด

วางตัวเลือกไว้ตรงที่ที่เคยวางบุหรี่ หรือที่ที่มือของคุณเอื้อมไปโดยปกติ คิดว่ามันเป็นเครื่องเตือนใจเล็กๆ ที่เงียบ:

• ปากกาและกระดาษโน้ตติดกาวข้างเก้าอี้ประจำของคุณ
• ถ้วยหรือขวดที่เติมน้ำไว้แล้ว
• เหรียญหรือพวงกุญแจวางไว้ข้างโทรศัพท์ของคุณ

คุณไม่ได้ตั้งพิธีกรรม คุณกำลังลดแรงเสียดทานเพื่อให้มือของคุณเลือกทางเลือกโดยไม่ต้องคิดมาก

ขั้นตอนที่ 4: ใช้ลำดับสั้นๆ และเงียบๆ

ลำดับสั้นๆ ให้มือของคุณมีวงจรเต็มที่รู้สึกสมบูรณ์ จับเวลาไม่เกินหนึ่งนาทีและทำซ้ำได้

ตัวอย่าง:

1. หยิบปากกาขึ้นมา
2. เขียนคำหนึ่งคำที่อธิบายช่วงเวลาของคุณ (“เหนื่อย,” “เสร็จ,” “พัก”)
3. วางปากกาลงและหายใจช้าๆ หนึ่งครั้ง

นี่ไม่ใช่กฎ แต่มันคือการรีเซ็ต ถ้าความอยากยังอยู่ คุณสามารถทำซ้ำหรือทำอย่างอื่นต่อ เป้าหมายไม่ใช่การชนะ แต่คือทำให้การเคลื่อนไหวเก่าๆ นั้นลดความเป็นอัตโนมัติลง

ถ้าคุณอยู่ในวันแรกๆ และทุกอย่างดูวุ่นวาย ให้จับคู่วิธีนี้กับขั้นตอนที่อ่อนโยนที่สุดจาก คู่มือ 24 ชั่วโมงแรก

ขั้นตอนที่ 5: เตรียมตัวสำหรับสถานที่สาธารณะ

หลายคนรู้สึกเขินเมื่อใช้ตัวเลือกแทนในที่สาธารณะ คุณสามารถทำให้มันดูเรียบง่ายได้

ลองตัวเลือกที่ไม่เด่นดังเหล่านี้:

• ถือถ้วยด้วยมือทั้งสองข้างขณะฟัง
• หมุนเหรียญในกระเป๋า
• วางมือบนโทรศัพท์หรือสมุดบันทึกโดยไม่เลื่อนหน้าจอ

จุดประสงค์คือให้มือของคุณมีอะไรทำโดยไม่ดึงดูดความสนใจ คุณมีสิทธิ์ที่จะทำอย่างเงียบๆ

ขั้นตอนที่ 6: รักษาการหลีกเลี่ยงนิสัยเก่าไว้ ไม่ใช่สร้างนิสัยใหม่

ตัวเลือกนี้เป็นสะพาน ไม่ใช่ตัวตนถาวร ถ้ามันเริ่มรู้สึกหนักเกินไป คุณสามารถลดลงได้ เป้าหมายคือการตัดขาดการเอื้อมมือแบบอัตโนมัติ ไม่ใช่แทนที่ด้วยความหลงใหลใหม่

วิธีง่ายๆ ในการติดตามความก้าวหน้าคือจดบันทึกสั้นๆ ใน ไดอารี่ความก้าวหน้า: คำสั้นๆ เกี่ยวกับสิ่งที่ได้ผลโดยไม่มีการตัดสินตัวเอง วิธีนี้ช่วยให้คุณโฟกัสกับความสำเร็จเล็กๆ โดยไม่กดดัน

บทสรุปที่สงบ: มือของคุณสามารถเรียนรู้เส้นทางใหม่ได้

มือที่เอื้อมไปหาบุหรี่คือการเคลื่อนไหวที่เรียนรู้มา และการเคลื่อนไหวที่เรียนรู้ได้สามารถเปลี่ยนแปลงได้โดยไม่ต้องต่อสู้ เลือกช่วงเวลาเดียว ตัวเลือกที่เหมาะสำหรับผู้ใหญ่ และลำดับสั้นๆ แค่นั้นก็พอแล้ว

คุณไม่ได้พยายามบังคับตัวเอง แต่คุณกำลังให้มือของคุณมีทางเลือกที่เรียบง่ายและสงบ เพื่อให้วงจรเก่าค่อยๆ สูญเสียแรงดึงดูด เมื่อเวลาผ่านไป การเอื้อมมือจะนุ่มนวลลง และช่วงเวลานั้นจะกลับมาเป็นของคุณอีกครั้ง